Λευκό αίμα (74´), Regine Dura, Γερμανία 2011, ZDF/ARTE
Το 1948, τότε που στη Νότιο Αφρική ξεκινούσε η εποχή του απαρτχάιντ, μια Νοτιοαφρικανή παιδοψυχολόγος ταξίδεψε με πρωτοβουλία ενός πρακτορείου υιοθεσιών, το οποίο είχε ιδρυθεί από δεξιών πεποιθήσεων Μπόερς, στη Γερμανία και επέλεξε από ορφανοτροφεία 83 Γερμανόπουλα. Κριτήριο επιλογής στη μαζική αυτή υιοθεσία ήταν η «ράτσα». Το «άριο αίμα» των αγοριών και κοριτσιών, ηλικίας 2 έως 14 χρονών, θα βοηθούσε τη μειονότητα των Μπόερς στην Νότιο Αφρική «να παραμείνει λευκή σε μια μαύρη χώρα».
Ανάμεσα σ’ αυτά τα παιδιά, θύματα μιας ιδεολογίας, ήταν και οι Werner Schellack και Peter Ammermann, 2 και 8 χρονών αντιστοίχως όταν έφτασαν το 1948 στην Κέιπ Τάουν. Στην ταινία αφηγούνται την ιστορία της ζωής τους, η οποία αντικατοπτρίζει με ασυνήθιστο τρόπο και ένα λιγότερο γνωστό κεφάλαιο της γερμανικής και νοτιοαφρικανικής μεταπολεμικής ιστορίας.